Yeni eskiyince geriye ne kaldı...
Dünyada bir heyula kolgeziyor...
Alıştığımız düzen bizi bir yere götürmüyor
Zaman yeninin peşinde koşma zamanı
-Dur oğlum- dedi şöyle bir duvarlara bak...
Bir insan kendi çıkarı doğrultusunda hareket ettiğini düşündüğünde, aslında türe hizmet ediyordur.
Baskıcı ahlakın fuhuş ihtiyacını tetiklemesi gibi, yasalar da hapishanelerin varlığını sürdürmesini gerektirir.
Böyle bir ikilem içinde özgür olabilir miyiz?
Herkes kendi hayatını değiştirerek toplumu değiştirmeye başlayabilir.
...
Biliyorsan iyi... şimdi o bildiğini hatırladın, bu daha iyi (!)
İnsan ırkını dışarıdan hiçbir şey yok edemez.
Herkesin bildiği şeyleri tekrarlayarak bilmeye devam ediyoruz, kimse bilmediğini bilmiyor.
Işık fiziksel rahatlık sağlarken karanlık ruhsal rahatlık sağlıyor.
Modern dünya bize karanlıkta kalma şansı tanımaz.
Eee...Herkesin gördüğünü görmek onu gerçek kılmaz!
Herkes kendi görüşünü (!) kazanarak toplumu değiştirmeye başlayabilir.
...
Yoksa modern burjuva Özel mülkiyetini mi kastediyorsunuz?
Eski dünya ölüyor, yenisi doğmakta zorlanıyor; canavarlar bu arada ortaya çıkıyor.
Hepsi kente odaklanmış durumda ve herkes için bir şehir istiyorlar.
Gayriresmî biçimlerde örgütlendiler, radikal politikaları ve yeraltı gençlik kültürlerini bir araya getirdiler ve parlamenter siyaset yerine doğrudan eylemi tercih ettiler.
Herkes kendi kapısının önünü süpürerek sokakları değiştirmeye başlayabilir.
...
Aramızdan geçmeyen her şeyi unutalım.
Genelleme yapmak aptallıktır.
Yalnızca tikel bir yaklaşım erdemin göstergesi olabilir.
Tek kullanımlık bir işaret, doğru bir işaret olmayacaktır.
Herkes kendi farklılıkların Kabul ederek toplumu değiştirmeye başlayabilir.
***